Przybliżanie fotografii, począwszy od historycznego punktu widzenia jest użyteczne, ponieważ pozwala nam zrozumieć, jakie były problemy i jak one zostaly pokonanae.
Pragnienie zapisu obrazów automatycznie siega czasów prehistorycznych, kiedy człowiek prymitywny zostawial slad zabrudzonej blotem reki na gladkiej skale. Rozwiązanie tego problemu wymagalo wspólnego zatosowania dwóch odrębnych wynalazkow: rzut obrazu na powierzchnie i wrażliwego, stabilnego i jasnego nośnika, wrażliwego na światło,na ktorym mozna byloby odzwierciedlic rzeczywistosc. Wiele odkryć w dziedzinie optyki i chemii doprowadziły do wyniku końcowego fotografii.
Wydaje się, że niektórzy arabscy uczeni (Al-Kindi i Al-Hazen) odnotowali, że w ciemnym pomieszczeniu, z malym,cienkim otworkiem w ścianie,mozna zobaczyc na przeciwległej ścianie troche zamazane i odwrocone do gory nogami odbite obrazy. byly to pierwsze tzw.aparaty otworkowe zwane rowniez “camera obscura”
camera obscura
Zagadnieniem tym zajmowalo sie potem wielu,lacznie z Leonardo Da Vinci,Albertem Wielkim(1139-1238), ktory odkryl azotan srebra; Georges Fabricius (1516-1571) ktory wynalazł chlorek srebra; Daniel Barbaro w 1568 r. skonstruowal przyslone, czy tez Wilhelm Homberg,ktory w 1694 r. opisal efekt fotochemiczny.Dopiero w 1727 r.profesor z Halle, Jan Henryk Schultze odkrył, że niektóre związki chemiczne srebra reagują na światło. Podobnie jak skóra ludzka – wystawiona na działanie słońca – związki te czerniały. Lecz niestety nie umial polaczyc tego odkrycia z wynalazkiem “camera obscura”. Miedzyczasie “magiczne pudelko” uzywaja m.in.malarze do studiowania perpektywy,zwykly otwor zostaje zastapiony w latach ’600 przez zdeformowana soczewke. A do pudelka zostaje dodany kawalek lustra aby potem przeniesc wizje na plytke szklanna.
Nastaja lata ’800 . Dwoch francuskich wynalazcow : Joseph-Nicéphore Niépce i Louis Jacques Daguerre najpierw niezaleznie od siebie,potem juz razem pracuja nad wlasciwosciami chemicznymi zwiazkow swiatloczolych. L. J. Daguerre odkrywa, że jego jodosrebrowa płyta daje się wywołać w parach rtęci. Pierwszą trwałą fotografią był fotogram wyprodukowany w 1826 roku przez J.N. Niépce’a. Obraz otrzymal on na wypolerowanej cynkowej płytce pokrytej ropą naftową(bitum). Naswitlenie tego zdjęcia wymagało ośmiogodzinnej ekspozycji w słoneczny dzień. Bitum twardnieje pod wpływem światła i nieutrwalony jeszcze materiał może być zmyty a plytka wyczyszczona. Otrzymany w ten sposób negatyw można pokryć jakimkolwiek kolorantem,pigmentem i odcisnąć na papierze. Później Niépce eksperymentuje jeszcze nad składnikami srebrnymi bazując sie na odkryciu Schultza z 1724 roku (srebro zmieszane z kredą ciemnieje wystawione na działanie światła).
Widok z okna - pierwsza udana, trwała fotografia wykonana przez Nicéphore'a Niépce'a w 1826
